Niarsura

January 28, 2021

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขจิ้งจอกกับอีกา

นิทานเรื่อง สุนัขจิ้งจอกกับอีกา เรา : วันหนึ่งในป่าเขียวชอุ่ม มีอีกาตัวหนึ่งที่กำลังคาบเนื้อชิ้นใหญ่มาก มันภูมิใจกับเนื้อชิ้นนี้ที่มันหามาได้มาก ขณะนั้นเองก็มีสุนัขจิ้งจอกกำลังหิวโซเดินเข้ามาใกล้ๆ มันได้กลิ่นหอมของเนื้อชิ้นนั้น มันก็เลยเดินตามกลิ่นเนื้อชิ้นนั้น ไม่นานมันก็สังเกตเห็น อีกาที่กำลังคาบเนื้อชิ้นใหญ่อยู่บนต้นไม้ซึ่งสูงจากตัวมันมาก มันก็เลยคิดแผนอยากจะครอบครองเนื้อชิ้นนั้น จากนั้นก็ได้เริ่มแผนการ โดยกล่าวทักทายเจ้ากาว่า จิ้งจอก : “สวัสดีเจ้ากา ข้าว่าดวงตาของเจ้าช่างดูสวยงามราวกับเป็นเหยื่อก็ไม่ปาน” สวยจริงๆไม่ได้โกหก เรา : เมื่อกาได้ยินคำสรรเสิญเยินยอ จากสุนัขจิ้งจอกเช่นนั้น เจ้ากาก็แอบดีใจ เจ้าจิ้งจอกได้ชื่นชมมัน รู้สึกพอใจในคำกล่าวของจิ้งจอกเป็นอย่างยิ่ง อีกา : 555 ข้าก็คิดเช่นนั้นแหละ สุนัขจิ้งจอก : หล่อไม่เบานะเราเนี่ยะ เรา : เจ้าจิ้งจอกก็แกล้งชมเจ้ากาอีกว่า จิ้งจอก : เมื่อข้าได้เห็นเจ้าใกล้ๆแล้ว ปีกของเจ้าช่างดูแข็งแรง เหมือนกับปีกนกอินทรีย์เสียจริง เท่มากๆเลย เรา : เจ้ากายิ่งได้ใจ แล้วคิดในใจว่า อีกา : ใช่สิ ข้าอ้ะ หล่อของข้าแบบนี้อยู่แล้ว ข้าอ่ะรู้ตัวดี ฮ่าฮ่าฮ่า🤣🤣 เรา : เจ้าจิ้งจอกหิวมากขึ้น จนท้องร้องเสียงดังออกมา มันเลยใช้แผนเดียวสุดท้าย พูดกับเจ้ากาว่า จิ้งจอก : ข้าได้ยินมาว่า.. เจ้าร้องเพลงได้เสียงไพเราะมากๆ ข้าอยากฟังเสียงร้องของเจ้า เจ้าช่วยร้องเพลงให้ข้าฟังจะได้ไหม นะนะนะนะกาสุดหล่อ เรา : กาได้ยินเช่นนั้น จึงอ้าปากเพื่อให้สุนัขจิ้งจอกฟังอย่างภูมิใจ อีกา : ก๊าาาาปๆๆๆ เรา : ทันทีที่มันอ้าปากร้องเพลงนั้นเอง เนื้อชิ้นใหญ่ที่มันกำลังคาบอยู่ก็ตกลงมาที่พื้นทันที สุนัขจิ้งจอกไม่รอช้าสปโอกาสรีบเข้าไปคาบเนื้อชิ้นนั้นทันที ก่อนที่จะรีบวิ่งหนีหายไปในป่าอย่างรวดเร็ว เจ้ากาก็เลยต้องเสียเนื้อชิ้นใหญ่ไปให้ตัวสุนัขจิ้งจอก เจ้ากาก็ได้แต่ร้องไห้ เสียดายเนื้อชิ้นนั้น * นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า คำเยินยอที่เกินจริงมักถูกกล่าวขึ้นจากผู้ที่ไม่หวังดีหรือหวังผลประโยชน์จากเรา