

- 22
- Episodes
- 1
- Ratings
- 2022
- First episode
About Dyskusje o Filmach
Rozmowy o filmach. Niekoniecznie recenzje, ale na pewno dyskusje.
- Publisher
- Piotr Borowski
- Category
- tv & film
- Language
- pl
- Explicit
- No
- First episode
- 28 Nov 2022
- Latest episode
- 23 Mar 2026
Latest episodes
22 episodes in the feed.

23 Mar 2026
22 - Nawet jeśli ta miłość zniknie tej nocy
Zapraszamy na 22. odcinek podcastu „Dyskusje o filmach”, w którym wspólnie z gościem, Dorotą Pająk-Pudą, pochylamy się nad koreańskim melodramatem „Nawet jeśli ta miłość zniknie tej nocy”. Film ten, będący remakiem japońskiego hitu, to emocjonalna opowieść o dziewczynie, która na skutek choroby każdej nocy traci pamięć i musi na nowo poznawać swoją przeszłość z zapisanych notatek. W tym odcinku poruszamy następujące tematy: * Pamięć jako fundament tożsamości: Rozważamy, czy bez wspomnień – zarówno tych dobrych, jak i traumatycznych – wciąż jesteśmy tą samą osobą i jak brak ciągłości pamięci wpływa na codzienne funkcjonowanie. * Moralne dylematy poświęcenia: Analizujemy kontrowersyjną decyzję głównego bohatera, który prosi przyjaciół o wymazanie go z życia dziewczyny po swojej śmierci, chcąc oszczędzić jej cierpienia. Zastanawiamy się, czy mamy prawo decydować za innych, co powinni pamiętać. * Specyfika kina koreańskiego: Zwracamy uwagę na niezwykłą delikatność, szacunek i empatię w ukazywaniu relacji międzyludzkich oraz pierwszej miłości, co odróżnia tę produkcję od wielu filmów zachodnich. * Pamięć ciała i emocji: Dyskutujemy o tym, czy uczucia i umiejętności (np. rysowanie) mogą przetrwać w nas nawet wtedy, gdy zawodzi pamięć operacyjna mózgu. * Inspiracje i porównania: Zestawiamy ten tytuł z popularną komedią „50 pierwszych randek”, wskazując na znacznie głębszy i bardziej tragiczny ton koreańskiej opowieści. To odcinek pełen refleksji nad tym, co nas kształtuje i jak radzimy sobie ze stratą. Ostrzegamy – to prawdziwy „wyciskacz łez”, więc przed słuchaniem (i oglądaniem filmu) warto zaopatrzyć się w paczkę chusteczek. Zachęcamy do wysłuchania rozmowy i dzielenia się własnymi przemyśleniami na temat roli wspomnień w naszym życiu.

18 Oct 2025
21 - Peggy Sue wyszła za mąż
Film "Peggy Sue wyszła za mąż" opowiada historię Peggy Sue, która w szkole średniej w latach 60. była królową Balu i najpiękniejszą dziewczyną, która wyszła za mąż za Charliego, najbardziej znanego chłopaka w szkole – co stanowi dość stereotypowy obraz. Akcja zaczyna się w 1985 roku, 25 lat później, kiedy Peggy Sue rozwodzi się z mężem i udaje się na spotkanie po latach, mając córkę i syna. Podczas balu mdleje i budzi się cofnięta w czasie o 25 lat, w 1960 roku, z całym swoim dorosłym doświadczeniem. Fabuła daje jej szansę na zrealizowanie myśli, jaką wypowiada: "gdyby ona wtedy była tak mądra jak jest teraz, to podjęłaby inne decyzje". Ze względu na fabułę z podróżą w czasie, film nieuchronnie nasuwa porównania do "Powrotu do przyszłości" z 1985 roku, zwłaszcza że scenariusz "Peggy Sue" powstał wcześniej (już w 1980 roku), ale został zrealizowany dopiero po sukcesie filmu Zemeckisa. Choć oba filmy mają motyw podróży w czasie, są gatunkowo różne. "Powrót do przyszłości" to film science fiction z dynamiczną akcją i wehikułem czasu. "Peggy Sue wyszła za mąż" określany jest natomiast jako "nostalgiczna i emocjonalna odpowiedź na dynamiczny powrót do przyszłości". Film jest też bardzo familijny i zawiera wiele śmiesznych scen. Centralnym punktem dyskusji jest to, czy podróż w czasie Peggy Sue wydarzyła się naprawdę, czy była snem lub metaforą. Choć niektórzy widzą przesłanki wskazujące na rzeczywistą podróż (np. dedykacja w książce), inni skłaniają się ku interpretacji, że była to metaforyczna podróż lub rodzaj snu (spowodowanego np. śmiercią kliniczną). Interpretacja snu sugeruje, że gdy Peggy Sue się budzi, jej dzieci są dorosłe, a ona może zdefiniować swoje życie na nowo. Film porusza głębokie kwestie życiowe, w tym rozważanie alternatywnych dróg. Peggy Sue, będąc w przeszłości, rozważa związek z przyszłym miliarderem (który wcześniej był kujonem i outsiderem) oraz z poetą/buntownikiem. Ostatecznie jednak rezygnuje ze zmiany przeszłości i wraca do teraźniejszości, nie zmieniając prawie nic w zewnętrznym życiu. Najważniejsza zmiana następuje w samej Peggy Sue: z kobiety zrozpaczonej, myślącej, że przegrała życie po zdradzie męża, wraca pogodzona z problemami. Choć jej mąż ją zdradził i nie wiemy, czy wycofała papiery rozwodowe, ostatecznie zaprasza Charliego do domu, co może być interpretowane jako wybaczenie. Jej decyzja o powrocie do Charliego jest ściśle związana z tęsknotą i miłością do ich dzieci. Ten silny nacisk na rodzinę, która jest dla Włochów (w tym reżysera Coppoli) bardzo ważna, wydaje się być głównym przesłaniem filmu. Kathleen Turner jako Peggy Sue została nominowana do Oscara za rolę pierwszoplanową. W świetny sposób odgrywa 40-letnią kobietę z doświadczeniem, która udaje nastolatkę. Nicolas Cage (grający Charliego) jest często krytykowany za swoją dziwną, sztuczną manierę mówienia. Jednak ten nienaturalny głos może celowo ukazywać nastolatka, który stara się być "szpanerem" i "kogucikiem", próbującym grać rolę lidera. W niektórych scenach, takich jak ta, w której udaje wampira w szpitalu, jego gra jest uznawana za idealną. Film oferuje również kilka rozczulających scen, które są bardzo emocjonalne, np. scena rozmowy telefonicznej z dawno zmarłą babcią, czy miłość okazywana młodszej siostrze (granej przez Sofię Coppolę). Sceny humorystyczne obejmują także te, w których nastolatek Charlie zostaje nakłaniany do seksu przez dojrzałą Peggy Sue, co stanowi odwrócenie tradycyjnych ról. "Peggy Sue wyszła za mąż" nie jest filmem dynamicznym i ma wolniejszą akcję niż "Powrót do przyszłości". Porusza poważne tematy, takie jak zdrady małżeńskie czy kwestia tożsamości kobiety, której rola matki się kończy. Z tego względu może być mniej atrakcyjny dla współczesnej młodzieży, która jest przyzwyczajona do szybszego tempa. Mimo braku szybkiej akcji, film w zasadzie w każdej scenie zawiera coś istotnego i nie jest przegadany. Podróż w...

25 Aug 2025
20 - Okruchy dnia
W najnowszym, dwudziestym odcinku podcastu "Dyskusje o filmach" pochyliliśmy się nad głębokim i poruszającym dziełem Jamesa Ivory'ego, filmem "Okruchy dnia" (The Remains of the Day). Adaptacja powieści japońskiego autora Kazuo Ishiguro, laureata Nagrody Bookera z 1989 roku za tę właśnie książkę oraz Literackiej Nagrody Nobla z 2017 roku za całokształt twórczości, stała się kanwą do refleksji nad lojalnością, poświęceniem i sensem życia. Rozmówcy podkreślili, że film, choć oparty na książce, nie jest jej dokładnym przełożeniem, co jest typowe dla ekranizacji. Zaznaczono, że nawet najdokładniej opisane sceny są inaczej wyobrażane przez czytelników niż przez autora, jednak Ishiguro podobno nie zgłaszał pretensji do filmowej interpretacji. Film wyróżnia się podobieństwem do "Zaklętych Rewirów" czy "Gosford Park", koncentrując się na życiu służby – perspektywie "od kuchni", zamiast na wyższych sferach. Zauważono przesunięcie zainteresowania widzów i czytelników z "baronów i lordów" na "niewidzialnych" ludzi pracujących w tle, co jeden z rozmówców określił jako "lewicowe" lub "socjalistyczne" podejście w przeciwieństwie do "prawicowego" skupienia na ważnych postaciach. W tej nowej kinematografii, to kamerdyner (majordomus) staje się główną postacią, z którą widzom łatwiej się utożsamiać. Jedyny zarzut wobec książki i filmu, jaki padł w rozmowie, dotyczył oparcia na stereotypie angielskiego majordomusa – człowieka całkowicie oddanego swojemu panu. Mimo to, Dorota Pająk Puda argumentowała, że ten stereotyp jest kluczowy dla fabuły, bez niego "nic by się tam kupy nie trzymało". Prowadzący dodał, że irytuje go stereotyp, gdy jest on niepotrzebny, ale w tym przypadku charakter majordomusa, jego zamknięcie w sobie i idealne cechy służącego, usprawiedliwiają jego użycie. Głównym bohaterem filmu jest Mr. James Stevens, kamerdyner o bezgranicznym oddaniu swojemu lordowi. Stevens nie ocenia swojego pana, nawet gdy ten przyjmuje nazistów czy traktuje źle żydowskie dziewczyny, co rodzi fundamentalne pytanie o to, czy Stevens zmarnował swoje życie, poświęcając je służbie. Dyskusja skupiła się na granicach lojalności i poświęcenia w pracy oraz na momencie, w którym pojawia się "czerwone światło". Przykłady, które budzą największe wątpliwości, to jego rezygnacja z potencjalnego romansu i małżeństwa z gospodynią, panną Kenton, na rzecz służby, a zwłaszcza zignorowanie śmierci własnego ojca, aby obsłużyć ważne przyjęcie. Prowadzący podkreślił, że ojciec był dla Stevensa wzorem idealnego kamerdynera, a jego zachowanie było zgodne z tym, czego go nauczono. Zauważono również brak matki w życiu Stevensa, co mogło wpłynąć na jego decyzje życiowe i relacje. Scena, w której lord prosi Stevensa o pouczenie młodego członka rodziny o "pszczółkach i kwiatkach", dobitnie pokazuje jego bezgraniczne oddanie i gotowość do wykonania każdego zadania, nawet najbardziej niekomfortowego. Stevens jest interpretowany jako metafora dla większości z nas, reprezentująca osoby poświęcające się innym, politykom czy korporacjom. Rozmówcy zastanawiali się, czy takie całkowite oddanie jest słuszne i czy nie prowadzi do zmarnowania życia. Podkreślono, że trudno jest ocenić czyjeś życie czy wybory, gdyż każdy powinien mieć wybór w trudnych sytuacjach. Prowadzący zaznaczył, że nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy warto poświęcać się dla kogoś, argumentując, że w pewnych sytuacjach (np. służba naukowcowi odkrywającemu lekarstwo na raka) mogłoby to być uzasadnione. Filmowa adaptacja różni się od książki w istotnym szczególe – przyjęcie nazistów przez lorda w filmie dzieje się w latach 30., co wzmacnia negatywny wydźwięk jego postępowań, podczas gdy w książce miało to miejsce w latach 20., przed dojściem Hitlera do władzy. Finał filmu, w którym Stevens rozstaje się z panną Kenton, pozostawia widzów z pytaniem o to, czy Stevens zasługuje na współczucie. Emma Thompson w roli panny Kenton wyraźnie ukazuje rozpacz, jednak intencje Stevensa...
Reach and audience
Public platform figures. Ratings count people who left a rating, not total listeners.
- Spotify
- 5.0 / 5
- 1 ratings
Contact Dyskusje o Filmach
- Guest appearances
- Books guests
Based on episode analysis; this does not confirm that the show is currently accepting guests.
Host of Dyskusje o Filmach?
Claim your podcast to manage its listing and keep your show details accurate.
Pod Engine is an independent podcast discovery and analytics service and is not affiliated with or endorsed by this podcast. Artwork and show content belong to their owners. Full legal notice.
Explore this show
Podcast research with Pod Engine