Które ulice w Kielcach są najstarsze? Skąd wzięły się ich nazwy? Co przed laty się przy nich znajdowało, a czego obecnie już nie zobaczymy? Kiedy ulice zostały zabrukowane, a kiedy pojawił się na nich asfalt? W którym roku na ulicach Kielc zamontowano pierwsze latarnie? Odpowiedzi nie tylko na te pytania znajdą Państwo w filmowym cyklu „Historia kieleckich ulic”. O tym, jak zmieniały się kieleckie ulice specjalnie dla Radia Kielce opowiada Krzysztof Myśliński - Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków, historyk sztuki i muzealnik. Na filmową opowieść będącą podróżą w czasie, wzbogaconą archiwalnymi i aktualnymi fotografiami, zapraszamy w piątki po godz. 14 na https://radiokielce.pl/historia-kieleckich-ulic/ (https://radiokielce.pl/historia-kieleckich-ulic/) oraz na profil Radia Kielce na portalu YouTube: https://www.youtube.com/playlist?list=PLBnKgQ7-yqU4coviOtCk24YYikQ_aAdid
Powstała w miejscu koryta niewielkiej rzeki – Silnicy. Stąd też jej nazwa: Źródłowa. Obecnie to jedna z ważniejszych ulic w Kielcach. - Ulice w południowo-wschodniej stronie miasta, a obecnie już na wschodzie stolicy regionu świętokrzyskiego, to stosunkowo młode arterie. Powstawały w miejscach, w których początkowo były polne drogi znajdujące się wówczas poza Kielcami. Tak też było z ulicą Źródłową, która wiodła w kierunku Mójczy czy też Bukówki – mówi Krzysztof Myśliński, Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków. – A skąd nazwa tej ulicy? Bo wiodła ona wzdłuż dawnego, pierwotnego koryta Silnicy. Ta niewielka rzeka wypływała z Wietrzni, spływała w stronę ulicy Zagórskiej, a następnie skręcała ku ulicy Bodzentyńskiej płynąc przy kościele św. Wojciecha i dalej trasą obecnej ulicy Silnicznej. Między ulicą Piotrkowską i dzisiejszą Aleją IX Wieków Kielc Silnicę zasilała inna rzeka, płynąca z okolic ulicy Polnej. W pobliżu miejsca, gdzie dziś znajduje się Świętokrzyski Urząd Wojewódzki, Silnica wpływała do stawu na rzece Dąbrówce. Przebieg Silnicy pokrywał się więc z trasą obecnej ulicy Źródłowej i stąd jej nazwa – opowiada. Historia tej części Kielc zaczyna się w okresie międzywojennym. Wszystko zaczęło się wówczas, gdy rodzina Jarońskich zdecydowała się rozparcelować należący do niej folwark. Wówczas wytyczono między innymi ulice Pomorską i Mazurską oraz Jarońskich. Pierwszym okazałym gmachem przy ulicy Źródłowej był budynek katolickiego gimnazjum, a następnie liceum. Wcześniej ta część miasta pełniła istotne zaplecze gospodarcze dla szybko rozwijających się Kielc. W 1895 roku w okolicach skrzyżowania obecnych ulic Źródłowej i Zagórskiej powstała cegielnia Siekluckiego, która funkcjonowała do 1967 roku. Teraz w tym miejscu jest miejskie targowisko. - Lokalizacja cegielni nie była przypadkowa. Przepływająca Silnica zapewniała bowiem dostęp do wody – dodaje Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków. Obecnie ulica Źródłowa łączy Aleje IX Wieków Kielc i Solidarności oraz ulicę Sandomierską z ulicami Zagórską i Tarnowską. I jest ważnym szlakiem komunikacyjnym z północy na południe stanowiącym miejski fragment drogi krajowej nr 73 Kielce – Busko-Zdrój – Tarnów. - Znajdująca się przy niej zabudowa pochodzi w większości z drugiej połowy XX wieku i niczym szczególnym się nie wyróżnia. Ulica pełni natomiast przede wszystkim funkcje komunikacyjne i handlowe, ale nie brakuje przy niej elementów rekreacyjnych, którymi są chociażby zielone skwerki przy skrzyżowaniach z ulicami Sandomierską i Zagórską – mówi Krzysztof Myśliński.
29 May 2026
Historia kieleckich ulic. Plac Moniuszki
Stanisław Moniuszko został patronem tego miejsca dopiero po drugiej wojnie światowej. Wcześniej był to Plac Aleksandra, a jeszcze wcześniej świętego Leonarda. Obecnie Plac Moniuszki przede wszystkim jest kojarzony z budynkiem Kieleckiego Centrum Kultury. Nazwa Plac Aleksandra pochodzi z początków XIX wieku. Wówczas wytyczony został projekt budowy nowego centrum Kielc. Plac miał być miejscem centralnym, z którego promieniście rozchodzić miały się ulice. - Pozostałości tej koncepcji widoczne są do dziś. Plac Moniuszki jest swoistego rodzaju echem niezwykle istotnego dla rozwoju Kielc miejsca. To z niego wytyczono ulicę Sienkiewicza, która jest znacznie młodsza niż ulica Świętego Leonarda – mówi Krzysztof Myśliński, Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków. Do lat 70-tych ubiegłego stulecia w tej części miasta stał Gmach Leonarda, czyli klasztor i szpital Sióstr Miłosierdzia przylegający do wybudowanego w XVI wieku kościoła pod wezwaniem świętego Leonarda. Z czasem czworokątny budynek z dziedzińcem, wybudowany z inicjatywy biskupa krakowskiego Kajetana Sołtyka, stał się własnością skarbu państwa. - Od 1816 roku mieściła się w nim siedziba urzędu wojewódzkiego krakowskiego, gdy Kielce, w okresie Królestwa Polskiego, były jego stolicą - dodaje Krzysztof Myśliński. Po przeprowadzce władz województwa do Dawnego Pałacu Biskupów Krakowskich w Gmachu Leonarda przez pewien czas był szpital wojskowy, mieściły się też koszary wojskowe, izba dziecka i magazyny milicji obywatelskiej. Po drugiej wojnie światowej żołnierze opuścili budynek, który w 1975 roku rozebrano. W miejscu, w którym stał Gmach Leonarda wzniesiono Kieleckie Centrum Kultury. Budowa miała trwać 5 lat, ale zakończyła się po ponad dwóch dekadach – w 2002 roku. - Dawniej w miejscu, w którym jest obecnie parking przy KCK, były kamienice i wille. Zostały one rozebrane w latach 80-tych minionego wieku, już po wybudowaniu Kieleckiego Centrum Kultury – dodaje Krzysztof Myśliński.
Contact HISTORIA KIELECKICH ULIC
Guest appearances
Books guests
Based on episode analysis; this does not confirm that the show is currently accepting guests.
Host of HISTORIA KIELECKICH ULIC?
Claim your podcast to manage its listing and keep your show details accurate.
Pod Engine is an independent podcast discovery and analytics service and is not affiliated with or endorsed by this podcast. Artwork and show content belong to their owners. Full legal notice.
Explore this show Podcast research with Pod Engine
